Archive for the ‘Televisie’ Category

Frans bijt Hond


2010
07.28

Boer Frans is een tijd lang vast onderdeel geweest van het programma “Man bij Hond”. Frans heeft een wat achterhaalde kijk op het leven en dat is wel zo verfrissend in onze huidige gestroomlijnde samenleving waarin we elkaar na-apen, elkaar volgen als makke schapen en napraten als papagaaien. Frans niet. Frans houdt zich aan zijn eeuwenoude opvattingen en principes.

Een neef van Frans, Henkie, komt na jaren een ruzie bijleggen. Henk is een doorgewinterde drinker en is daardoor nog altijd de kwajongen die hij waarschijnlijk vroeger ook al was. Kijk naar de twee bijzonder episodes over twee bijzondere mensen. Als Jiskefet, maar dan uit het leven gegrepen.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Deel II

Get Microsoft Silverlight

Godmiljaar!


2010
05.25

Absurde humor, ik ben er een groot liefhebber van. Waarschijnlijk omdat het aansluit bij mijn eigen logica en brainwaves die mijn brein soms als een soort tsunami overdonderen. Het is ook echt iets voor mannen, zo bleek uit een studie. Vrouwen hebben meestal geen grip op dit genre van vermaak, uitzonderingen daargelaten uiteraard.

Vroeger, heel vroeger, was er het niet alom gewaardeerde Jiskefet. En dan heb ik het over de periode vanaf “Debiteuren, Crediteuren“, toen het met de week populairder werd. De liefhebber weet waar ik het over heb. Maar ook “Little Britain“, “Not the nine o’clock news” en “Draadstaal” bijvoorbeeld. Al ligt die laatste dan wel weer goed bij “de vrouwtjes”. Wellicht heeft dat dan weer te maken met de universele toegankelijkheid van Jeroen van Koningsbrugge.

Tegenwoordig heb ik er een nieuwe held bij, Kabouter Wesley. Een kinderlijk getekend Belgisch stripfiguur welke al eens te zien was bij DWDD. De geestelijk vader van deze creatie is een heerlijke down-to-earth Belg die er niet vies van is om ongeschreven maar alom geaccepteerde fatsoensregels alsmede normen en waarden op een botte manier teniet te doen. Oorspronkelijk een onderdeel van de Vlaamse “Man bij Hond” serie is het elke aflevering weer heerlijk om te zien hoe deze kabouter mij weet te vermaken. Mocht je ‘m nog niet kennen, wacht niet langer en test je gevoel voor humor of constateer het gebrek hieraan op Youtube.

*UPDATE*

Omdat het vorige filmpje niet helemjaal in de smaak viel heb ik een andere geplaatst. Ja, uRuBuRu.NL luistert naar haar bezoekers. Alle twee.

Wat een mannetje!


2009
03.08

Als vader zit ik graag te kijken naar onze zoon, hoe hij doet, wat hij zegt. En daarbij vraag ik me wel eens af wat er van hem zal worden als ie de twintig is gepasseerd. Zelf is hij er nog niet uit, zo blijkt uit de nogal uit elkaar liggende antwoorden die hij geeft op de vraag wat hij zou willen worden. Dat verschilt van piloot, nogal een pikant beroep sinds een week of twee, tot teletubbie en alles wat er tussen ligt. Enige haast is geboden want hij is immers al drie jaren oud.

Misschien moet ie geen teletubbie worden, maar wel iets bij de televisie gaan doen. Er is weinig concurrentie in televisieland, als je tenminste kijkt naar waarmee geconcurreerd wordt. Dit beperkt zich tot doe-het-zelf programma’s, bouw en verbouwprogramma’s, dating shows (tegenwoordig ook in een gezellige cross-over met bouw en verbouwprogramma’s), programma’s over eten of het bereiden ervan (tegenwoordig ook in een gezellige cross-over met dating shows), herhalingen (en herhalingen dáár weer van) en reportageprogramma’s waarbij zekere mate van subjectiviteit net zo zeldzaam is als zand in de woestijn. O ja, ik vergeet nog de feitjesrace tussen journaals, getuige de vliegtuigramp afgelopen 25 februari.

De hype rond het televisieprogramma van de Frogertjes was een typisch voorbeeld van tendensjournalistiek. Los van het gegeven dat het goed is om aan de zelfkant van het leven aandacht te schenken is het natuurlijk van de zotten dat er in onze maatschappij überhaupt, veelal door vrijwilligers gerunde, gaarkeukens nodig zijn voor gezinnen die wel willen maar niet kunnen overleven in deze consumptiemaatschappij. En het liquide middelen voor steun aan deze groep mensen is er gewoon hoor.

Zo is er de 4 miljard (ik zal het even uitschrijven, dan besef je misschien meer hoeveel dat is: 4.000.000.000 euro) die gereserveerd is voor nieuwe gevechtsvliegtuigen, de JSF. Uit onderzoek is gebebleken dat de huidige favoriet van “onze mannen”, de F-16, kan worden voorzien van een upgrade – spoilertje hier, stinger met radarshield daar en misschien wel Xenon verlichting – waardoor aanschaf van nieuwe toestellen voorlopig niet nodig is. Stel dat de kosten slechts een kwart van nieuwe toestellen bedraagt, dan hebben we 3.000.000.000 (3 miljard dus) over voor steun aan onze medemens in barre tijden. Maar nee, politici buitelen over elkaar heen om te mogen bepalen welk toestel het moet worden alsof het om hun eigen leaseauto gaat.

Mij maakt het niet uit wat onze driejarige spruit uiteindelijk gaat worden, ik zal hem in alles steunen. Zelfs als hij de politiek in wil. Al was het maar om over zeventien jaar schoon schip te kunnen maken na twee kabinetten Wilders, die nu volgens de peilingen 27 zetels zou hebben. HALLO NEDERLAND, WAKKER WORDEN!

“Autoracing. Is dat niet gevaarlijk?”


2008
12.20

Je bent wereldkampioen rallye rijden en hebt alles al gezien en meegemaakt. Natuurlijk ben je elke keer blij met je overwinning, euforisch wellicht. Maar sommigen overdrijven het wel een beetje hoor.

Neem Robert Petter Solberg die in voorlopig de laatste Subaru een rallye heeft gereden (Subaru heeft last van de crisis en stopt er voorlopig mee) en gewonnen. Het gaat dus niet om je ervaring, het gaat erom hoe stom je er mee om kan gaan…

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=aK_5Pgzb98Y]

Duck and cover


2008
12.16

In de jaren vijftig begon men in Amerika al met een soort postbus 51 spotjes, landelijk uitgezonden en in bioscopen voor aanvang van de hoofdfilm. Ik moest er aan denken toen ik gisteren het spotje “Denk vooruit” – wat te doen bij een ramp – zag en vond het een beetje een remake van het spotje zoals hieronder getoond.

Wat er bij mij overblijft, na het zien van dit soort filmpjes, is een soort pappen en nathouden gevoel. Ik stel me zo voor dat wanneer er een ramp gebeurt hier in Nederland, dat het gebeurt voor een ieder het aan had zien komen, te laat dus. Zo is het goed mogeljk dat de kustlijn in de toekomst verplaatst is van Noordwijk aan Zee naar Amersfoort (aan Zee) en in een visioen zie ik ze al drijven hoor, tussen alle rommel, die gele noodpakketten met zaklamp, radio en een paar waxinelichtjes. “Denk vooruit”. Ook zo suf gekozen weer. Bij alles, maar dan ook alles dat je doet denk je immers vooruit, ook al sta je daar niet bij stil.

Denk vooruit. Heb jij wel eens gehoord over achteruit denken? De versnellingsbak van je hersens in de R schakelen? Beter bekend als herinneren. Ik overweeg wel om alvast de site denkachteruit.nl te laten registeren voor ná de ramp. Daarop staan tips over wat je achteraf gezien beter had kunnen doen of laten, of waar je je handige “Denk vooruit noodpakket” ook alweer had neergelegd. Want dat is ook zoiets. Ga maar eens bepalen waar je je noodpakket neerlegd. Beneden in een kast of in je zorgvuldig gebouwde atoomkelder? Dat is lastig te bereiken als je huis is ingestort terwijl jij de ramen aan het lappen was op de eerste etage. Boven dan, op zolder? Zul je net zien dat je onder het puin op de begane grond ligt omdat je hoorde van een aanstaande ramp en je pakket aan het zoeken was. Er moet dus bij het pakket een montagebeugel komen voor aan de schoorsteen. Daar klim je immers naar toe bij een overtroming en het pakket ligt boven op de rokende puinhopen in geval van instorting. Kijk dán denk je pas vooruit.

En waarom zit er in dat pakket geen opwindbare GSM in met een noodknop om naar 112 te bellen? O, sorry, nu zit in weer buiten mijn eigen campagne te denken, vooruit in plaats van achteruit. Een ramp heet niet voor niets een ramp, dus met of zonder pakket zul je moeten handelen naar het moment.

Enfin, je had nog het filmpje uit de jaren vijftig van me tegoed, de tijd dat grootmachten elkaar met atoombommen dreigden. Met het gooien van die journalistenschoen naar het hoofd van Bush, waaruit bleek dat George dubble-U alerter is dan ik had kunnen vermoeden, moest ik ook aan dit filmpje denken. Het wederkerende advies zat er blijkbaar bij de kleine Bush in die jaren al aardig ingeramd: “Duck and cover“.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ixy5FBLnh7o]

Uit de oude doos


2008
11.21

Na jaren ben ik nog steeds een groot fan van veel (niet alle) sketches van Jiskefet, het absurdistisch humorprogramma bij de VPRO. Ver voor de grote bekendheid door o.a. “Debiteuren, Crediteuren” wisten de heren Romeyn, Koch en Prins een op het oog normaal interview programma tot in de verste uithoeken van humor te duwen. Niet altijd even goed begrepen en gewaardeerd overigens.

Eén van die pareltjes vond ik terug op Youtube, “Gene Zijde”. Het is een persiflage op het bekende programma “Buren” van Frans Bromet, waarbij alledaagse mensen door deze cameraman die ondertussen zelf het interview deed met een stem zo droog als oude beschuit, over de ruzie met de buren werden ondervraagd. In de sketch van Jiskefet is vooral de geloofwaardigheid en echtheid van de geïnterviewde (Kees Prins) subliem.

[youtube=http://nl.youtube.com/watch?v=HRmxX43nqJw]

Man or machine?


2008
09.10

Er is een nieuw televisieseizoen begonnen met alle gevolgen van dien. Zo is, als gevolg van algehele uitputting in het originaliteitsbrein van programmamakers, “Wie ben ik?” van stal gehaald. De “dolkomische” kwis van weleer (met destijds André van Duin en Ron Brandstichter) wordt nu voorgezeten door Tooske het gezellige dooske en haar vaste panelleden zijn relnicht Joling en Silicon Patty. “Leuk”.

Een andere, uit het buitenland gejatte, formule is “So you think you can dance”. Ook een graantje meepikkend van het concept talentenjacht met afvalrondes, voorgezeten door telkens weer een jury met klonen van Jacques d’Ancona, ‘s lands eerste juryzeiker, waarbij het een sport is geworden om als meest schofferende azijnpisser de volgende dag het gesprek van de dag te worden. Een bijzonder maaiveld waarbij kiloknaller Gordon met zijn volle kop en schouders bovenuit steekt. Alles voor de kijkcijfers.

Terug naar dat dans programma. In de vereniging van Amerikaanse staten is er alweer de vierde editie gelanceerd met tussen het kaf gelukkig ook wat koren. Zo stuitte ik via Youtube (met dank aan Irene) op een kandidaat waarbij onderzocht dient te worden of hij via een natuurlijke weg op aarde is gezet, of dat we hier te maken hebben met een uitermate goed geslaagde creatie uit de Disney studios. Bekijk het filmpje en oordeel zelf: is it a man or a machine. Nog een tip: na de jurering (raar woord eigenlijk) haalt hij zijn ticket voor de volgende ronde op gepaste wijze op.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=DnqBwXBe3HE]