Archive for the ‘Gezondheid’ Category

Let go… let go


2010
01.04

Het valt niet altijd mee om te ontspannen, dat schreef ik niet lang geleden, over een kort lontje. Zo tegen het einde van het jaar werd mijn geduld weer eens ouderwets op de proef gesteld en ik faalde met vlag en wimpel. En dat allemaal omdat ik een dagje wilde ontspannen. Nou, ik ben zelden zó gespannen geweest!

Zo nu en dan ga ik met mijn liefste naar een sauna. Of zoals dat tegenwoordig heet, een wellnesscenter. De eerste 36 jaar van mijn leven was ik er nooit geweest, tot ik ergens vorig jaar een weekend weg geboekt naar Meastrech om daar onder andere Thermae 2000 te bezoeken. Dat bezoek had ik voor mijn vriendin geregeld en ik had bedacht dat ik het zelf ook gewoon eens moest proberen. Proberen ja, want ik leefde altijd in de veronderstelling dat iemand met een bronchiale aandoening daar slechts voor een alternatieve straf heftig tegenspartelend naar binnen gesleept en niet veel later horizontaal naar buiten gebracht kon worden. Dat bleek in mijn geval een boos sprookje met goede afloop. Het was echt een heerlijke dag.

Sindsdien zijn we al bij een aantal andere sauna’s geweest, de een wat mooier dan de andere. Het einde van het jaar was aangebroken, ik was de laatste week van het jaar lekker vrij dus we konden wel weer een dagje plannen. Verschillende mensen om mij heen tipten me over SaunaDrôme in Putten, dat moest toch wel erg goed zijn. Even op de website gekeken en een online reservering gedaan voor een bezoek anderhalve week later. Toch ook nog even voor de zekerheid gebeld. Niet veel later ontving ik per mail aan bevestiging. Het voorgloeien naar deze dag was begonnen.

Alkmaar – Putten, één uur en 18 minuten gaf de navigatie aan. Wat je al niet over hebt voor een dagje ontspanning. Rond 09.00 vertrokken we vanuit een wit Alkmaar en inderdaad, rond 10.20 waren we ter plaatse. Het was er al redelijk druk op het parkeerterrein. Nog drukker was het bij de entree. Allie ging naar binnen, ik bleef nog even buiten wachten op wat meer ruimte bij de balie. Maar voor ik zelf naar binnen toog, kwam Allie alweer naar buiten. “Dit geloof je niet,” zei ze met inderdaad ook een ondertoon van ongeloof in haar stem, “het is vrouwendag vandaag!“.

Vrou-wen-dag. Even voor de niet frequente saunabezoeker, ik heb het niet over de internationale dag voor de rechten van de vrouw. Het gaat hier om een stuk geslachtsdiscriminatie ten faveure van alles zonder piemel, dat met duitse precisie en stelligheid werd toegepast ten nadele van mij.

“Ja het spijt me mijnheer, maar ik kan u toch écht niet binnen laten“, zei de dame eerst streng en daarna met een blik zoekend naar begrip mijnerzijds. Maar waarom was ik dan dat kolere end naar het oosten van het land gereden?! Ik had toch gereserveerd? Op de bevestigingsemail hadden zo ook duidelijk de HEER Hulskamp bevestigd. En iemand heeft mij toch aan de telefoon gehad, die mijmerend mijn donkere mannestem tot zich had genomen?

Het aangeboden kopje koffie bracht niet de verzachting waarop de dame duidelijk wel gehoopt had. Wat een ontspannende dag moest worden was eruptief weggevaagd. Dit zou niet meer goed komen. Mijn gedachten maalden door dit persoonlijke drama. Wat een tegenslag. Wat een onrecht. Wat een gezeik. Vrouwendag. Juist dán wil ik erbíj zijn, troela. Als je deze vergissing vaker maakt kun je binnenkort ook starten met één keer in de maand een speciale Klootzakkendag, voor de teleurgestelde klootzak zoals ik. En ik ben er hoor, reken er maar op. Al was het alleen maar om nog eens goed mijn ongenoegen te uiten over die kloterige vrouwendag.

Niet veel later zaten we in de auto richting een nevenvestiging “…een klein stukje verderop“; Veenendaal. Tot overmaat van ramp, nog badend in mijn lava van woede, miste ik de afslag, hetgeen tot naschokken van zeven op de schaal van Richter leidde. Herkansing voor de gemiste afslag was acht kilometer verderop. Laat maar. Daarop zijn we naar Houten gereden om daar binnen te stappen het complex met de fantasieloze maar zeer ter zake doende naam Houten Sauna. En geloof het of niet, maar daar ben ik uiteindelijk aardig afgekoeld.

Lekker hoor, zo’n dagje sauna.

Go see the doctor


2009
07.21

Nederland is een gek land. Dat weten we natuurlijk al een tijdje, maar soms blijf je je verbazen. Ok, er zijn natuurlijk nog gekkere landen zoals de Verenigde Staten, Noord-Korea of Zimbabwe. Hier is het dan meer het kleinburgerlijk leed, ook wel “paarse krokodil” genoemd, die zijn bekendheid dankt aan een reclame van een tijdje geleden. En voor de instandhouding van deze paarse variant lijkt men soms meer inspanningen te leveren dan voor de populatie van de levende bedreigde diersoort.

Ik kom al ruim dertig jaar bij dezelfde huisarts. Dat is prettig, want in de loop der jaren hebben we aan een gezonde relatie gebouwd. Maar sinds een paar jaar beginnen vanuit mijn optiek er scheurtjes in deze relatie te ontstaan. Hij heeft zijn primaire interesse van patiënten naar achter de schermen verlegd. Hij is zich meer gaan toeleggen op collega huisartsen in overkoepelende organen, zogezegd meer een carrière met aanzien. Zo kwam het dat hij de afgelopen jaren zijn praktijk liet waarnemen om deel te nemen aan een congres links en rechts maar ook tijdens vakanties en ziekte. Elke keer een ander en natúúrlijk een vrouwelijke arts die bij een wat meer delicate kwestie, jeuk aan den leuter even populair gezegd, zich met een wattenstaafje een baan door mijn urinebuis verschaftte.

Vanmorgen had ik gehoor gegeven aan lichamelijke klachten en draaide het nummer. Een bandje vertelde me dat “wegens ziekte” de praktijk gesloten was. En dat was het. Ik kreeg niet eens een vervanger aangeboden. Nu was ik het echt zat en onderzocht wat er bij komt kijken om van dokter te veranderen. Eigenlijk is het heel eenvoudig.

Je hebt als patiënt (burger) het recht om te wisselen naar een huisarts van keuze, na toetsing van drie voorwaarden waarop je verzoek afgeblazen kan worden:

  • Je woont te ver van de betreffende huisarts. Best handig bij nood dus de vuistregel hier in maximaal 15 minuten, uitzonderingen daargelaten.
  • De praktijk is vol. Gemiddeld aantal patiënten per arts in Nederland is 3000.
  • De dokter van je keuze heeft je kortgeleden nog hulp heeft verleend als waarnemer van je huidige huisarts. Dit doen ze om patiëntjepik te voorkomen.

Op die drie punten zou ik geen afwijzing kunnen krijgen, dus een bezoek aan mijn nieuwe dokter zou geen probleem zijn. Maar nee, zo gaat dat dus niet helemaal. Althans, niet in Alkmaar. Ik werd verzocht door de nieuwe assistente om bij mijn oude huisarts toestemming te vragen om de overstap te maken. Ik was met stomheid geslagen. Je hebt het recht om over te stappen maar niet zonder toestemming van de dokter. Wat nu als ik een aanvaring met hem gehad zou hebben, zo erg dat ik hem nooit meer wenste te spreken of te zien? Dan nog eens een goedkeuring vragen? Dacht het niet!

Ik hield voet bij stuk en dankzij mijn volharding is het dan toch gelukt om vanmorgen bij de nieuwe praktijk binnen te lopen op afspraak. Nu moet echter nog wel mijn dossier verkast worden en officieel moet er tussen beide geneesheren een akkoord worden getekend, maar dat zoeken ze samen maar uit. Ik wil niets meer met deze paarse krokodil te maken hebben en als ik kon had ik ‘m allang lekgeprikt.