Archive for the ‘Achtegrond’ Category

5 comments

iConspiracy


2010
04.21

Tags: , , , , , ,
Posted in Achtegrond, ICT, Media, Nieuws, iPhone | 5 Comments »

Er zijn vele manieren om je product onder de aandacht te brengen, er zijn er slechts een paar die gratis én effectief zijn. Als je die combinatie weet te beheersen als marketingapparaat dan ben je natuurlijk ‘Koning Reclame’. De electronicaboer met een stuk fruit als logo beheerst dit tot in de puntjes. Zo bleek ook afgelopen week weer.

Het was breeduit in het nieuws, dé nieuwe iPhone (4G) was door “iemand” gevonden ergens in een café. Een website heeft die telefoon voor $5000,- van de vinder gekocht (dat is dan heling volgens mij, want je verkoopt immers andermans bezit), die hebben er vervolgens beeldmateriaal van gemaakt en via de eigen site wereldkundig gemaakt. En nu wil Apple het ding terug op last van me zus en me zo.

Het hele mediacircus er omheen was gestart nog voor de parade door de stad was getrokken. CNN, BBC, ABC News, Skynews maar ook de iets mindere nieuwsgoden zoals NOS en RTL, om nog maar te zwijgen over alle kranten en websites. Iedereen was er mee bezig. Op kantoor is het ook een dominant en wederkerend gespreksonderwerp. Zelfs thuis werd mij gevraagd of ik “het al gehoord had over de nieuwe iPhone”.

Hallo allemaal! Even op de rem nu. Terug naar de eerste berichtgeving (die vernam ik overigens op iphoneclub.nl). De telefoon was gevonden in een café, glad vergeten door degene die het ding er binnen had geloodst. Denk je nou echt dat buiten het zicht van dhr. Jobs (Steve, mijnheer het mannetje van Apple) dit product in de inmiddels iPhone-geile buitenwereld door iemand meegenomen zou worden naar een café om er vervolgens achteloos achtergelaten te worden? Denk je dat nou echt?

Ik zal wel weer alleen staan in mijn met achterdocht doorspekte standpunt in deze. Ik blijf erbij, het lijkt mij gewoon dé ultieme marketingstunt. Geheel geregisseerd vanuit het zonovergoten Cupertino - California is dit in scène gezet, tot en met de website die het ding kocht van de zogenaamde vinder. Waarom dure campagnes opzetten voor het aan de man brengen van je product, als het in één keer wereldnieuws kan zijn? Goedkoper en sneller kun je je product immers niet onder de aandacht van vele miljoenen wereldwijd krijgen.

En het ergste nu is dat ik met deze theorie over het hele gebeuren óók weer een bijdrage lever aan de keten van berichtgeving. Maar als ik mijn mening voor mezelf zou houden dan had ik net zo goed mijn blog niet hoeven te beginnen.

2 comments

Fraude


2010
03.12

Tags: , , , , , , ,
Posted in Achtegrond, Blog, MyLife, Nieuws | 2 Comments »

Dit kan voorlopig wel eens het laatste openbare stuk zijn dat ik schrijf op mijn website. Ik ga je meenemen in een duistere kant van me, ik kan het niet langer voor mezelf houden. De druk wordt te me groot. De hele natie is bezig met een jacht op me waarbij ik er verstandig aan doe mezelf aan te geven voordat de bloedhonden mij vinden.

Wie het nieuws een beetje gevolgd heeft de laatste dagen kan één woord niet meer horen: onregelmatigheden. Er hebben zich onregelmatigheden voorgedaan bij de gemeenteraadsverkiezingen. Zo zouden meer mensen in één stemhokje hebben gestaan en dat mag dus niet. En ik vind het gek dit juist als onregelmatigheid wordt gezien. Hoe meer mensen in één hokje een stem uitbrengen, des te democratischer die stem is lijkt me.

Ik geef het toe, ik heb samen met mijn vierjarige zoon Sepp in het stemhokje gestaan en hij heeft mij beïnvloed met stemmen. Waarbij aangemerkt dient te worden dat hij zich niet gerealiseerd heeft dat hij niet met mij in één hokje mocht staan. Ik ook niet trouwens, maar ja, ik ben geen vier meer. Daarbij heb ik de pech ik niet weet wat ik nou wil van een partij. Dat ik een typische zwevende kiezer ben. Daarmee ben ik ook behoorlijk vatbaar voor mensen die op mij inpraten.

Dus ik stond daar, met het potlood in mijn linkerhand, ja ik ben links, en vond een geschikt persoon op de lijst. En net wanneer ik mijn potlood op het papier plaatste vroeg Sepp me  “Waarom vul je dát hokje in pap?“. En ik wist het niet. Ik wist het gewoon echt niet. Ja, ik had de kieswijzer gedaan en baseerde me op die uitslag. Ik moest toch íets invullen?! Hij bracht me aan het wankelen. Vier jaar en nu al een groot manipulator, neurolinguïstisch programmerende neigingen. Ja waarom dat hokje en niet die eronder? Of rechts of links van die rij? Ik wist het niet meer, ik klapte dicht. Met het potlood maakte ik paardesprongen over het papier, wat moest ik nu toch?

Na anderhalf uur stonden we buiten maar we hadden een compromis gevonden en samen een hokje ingekleurd. Nog niet bij het volle besef van wat we gedaan hadden  en welke landelijke hetze ons zou slachtofferen, marcheerden we onder een luid “De pa-ha-ha-den op, de la-ha-ha-nen in” terug naar ons bolwerk alwaar we trots over ons stemavontuur zouden vertellen. We hadden onze plicht gedaan. De ultieme fuck you actie had onze dag kleur gegeven. Nu staat er ergens in Alkmaar, in een loods van de gemeente, tussen alle stemlokaal faciliteiten, één stemhokje dat aan de binnenkant zo rood is als dat van het stempotlood. Met hier en daar een onregelmatigheid.

2 comments

Dit is het nieuws


2009
08.11

Tags: , , , , , ,
Posted in Achtegrond, Media, MyLife, Nieuws | 2 Comments »

Het is duidelijk weer komkommertijd in nieuwsland. Het aantal berichten met een hoog gehalte opgeklopte lucht en non-informatie is in deze tijd van het jaar aanzienlijk te noemen. Overigens vind ik komkommertijd een achterhaalde uitdrukking, komkommers zijn stevig en het gehele jaar door te verkrijgen, terwijl de uitdrukking een periode van slapte met tijdelijk karakter duidt. Ik zou het dan eerder Hollandsche nieuwe tijd of  Beaujoulais tijd, noemen. Of een andere term die aan vergankelijkheid onderhevig is. Noem het liever Jolingtijd, genoemd naar de commerciële televisienar die via de helaas onvergetelijke liederen “Ticket to the tropics” en “Shangrila”, keer op keer z’n biggetjesroze gebleekte ster in het afvoerputje van de nederlandse televisieproducties weet te draaien. Overigens zou je bij deze zojuist genoemde lichaamsopening ook weer een bijzonder plaatje kunnen visualiseren die de term komkommertijd weer volledig in ere zou herstellen.

Jolingtijd dus. Ook op de redactie van uRuBuRu.nl zijn we er nu door getroffen. Zo pikte wij een bericht op van de nieuwstelex dat “Mensen met rood haar zijn relatief vaak geneigd om een bezoek aan de tandarts te vermijden“. Het bericht, dat vast terug te vinden zal zijn in een nieuwe editie  Triviantkaartjes onder de categorie Trivia, roept meer vragen op dan dat het antwoorden genereert. Antwoorden waarnaar wij niet eens naar op zoek waren. Zoals: wat is de verhouding mannen en vrouwen onder de ondervraagden? Wat vult naast rood de top drie van haarkleuren die de tandarts eerder mijden? Zit mijn haarkleur daar dan bij zodat ik me daarop kan beroepen als ik naar de tandarts moet? Gaat het om “natural reds” of zijn kleurspoelingen ook meegeteld en zo ja, welke kleurvarianten vallen dan nog in de kleur rood en welke niet? Kortom, vragen die ieder ander weldenkend mens zou stellen, toch?

Qua Jolingtijd gehalte wordt het nog zotter. Het onderzoek is gedaan door Cleveland Clinic en staat gepubliceerd in de Journal of American Dental Association. Klinkt in ieder geval serieus. Het onderzoek is in Cleveland gehouden (een totáál andere maatschappij dan onze Nederlandse) onder maar liefst 144 mensen, waarvan 67 roodharig. Dus, van de 144 ondervraagden in Cleveland of all places, hadden er 67 rood haar en die 67 zijn RELATIEF VAAK GENEIGD EEN TANDARTS TE MIJDEN!!!

Nou. Daar zal ter ere van de uitslag toch wel even een heerlijke fles champagne voor opengetrokken zijn.

Wij vermoeden dat de marketingafdeling van de Cleveland Clinic gedacht heeft “what to do with cucombertime?“. – Daar is namelijk de doorbraak van “onze” Gerard nooit echt van de grond gekomen -. In tijden van nieuwsdroogte worden niemendalletjes al snel galajurken en wanneer je dat handig aanpakt kom je gratis via openbare kanalen in de hoofden van mensen terecht. Dus je onderzoekt iets totáál nutteloos, stuurt het naar verschillende redacties en gaat wachten tot de droogte zo erg is dat jouw lullige onderzoekje als wereldster ontvangen wordt. Gratis reclame dus. En het wordt vaker toegepast dan je denkt, ook in Nederland. Als je er op gaat letten zul je zien dat het heel vaak zo werkt. We worden steeds subtieler geïndoctrineerd door dit soort vormen van reclame. Psychologie wordt steeds meer toegepast in de marketing.

Dit heeft tot gevolg dat de psychologie een vrije-markt val maakt. Marketing betaald immers beter dan patiënt behandelingen, hierdoor wordt de psychologie steeds commerciëler, psychologen die mensen willen helpen worden steeds schaarser, met als gevolg dat er steeds meer mensen in geestelijke nood zullen geraken, waarmee de wereld gekker en gekker wordt. En het ergste is nog dat de mensen die eigenlijk nú al rijp zijn voor professionele geestelijke ondersteuning dus gewoon vrij rond blijven lopen. Ergo: voorlopig zijn we nog niet af van Gerard ‘bling-bling songfestival relnicht’ Joling door verregaande vercommercialisering van de gezondheidszorg. Of draaf ik nu door?

1 Comment

Voor de vuist weg


2009
02.04

Tags: , , , , , , ,
Posted in Achtegrond, Blog, MyLife, Nieuws | 1 Comment »

~

Je bent man en je slaat wat. Wat dan? Bij voorkeur je vrouw. Want jij bent gefrustreerd en immers niet voor niets “in voor- en tegenspoed” getrouwd. Slaan lucht enorm op natuurlijk. Ok, dat geldt niet voor iedereen in je gezin, maar daar ging het bij eerste aanstoot ook niet om. Bovendien heeft een handgemeen een direct ontladend effect, daar kan geen psycholoog tegenop. Zodra je ontladen bent heb je vervolgens ook weer de rust en genoeg redenen om met zalvende woorden voor je vrouw te zorgen.

 

Huiselijk geweld. Het gebeurt meer dan we ons kunnen voorstellen. De opvanghuizen, beter bekend als blijf-van-mijn-lijf-huizen, groeien gestaag mee met het aantal bewoners dat haar toevlucht zoekt. En ik kan het weten, één van mijn klanten is immers BlijfGroep. Met verschillende lokaties in het hele land bieden zij bescherming aan slachtoffers van terrorisme in huislijke kring. De lokaties waar opvang plaats vindt is vrijwel altijd geheim. Maar daar is verandering in gekomen.

 

In Alkmaar is een voormalig verzorgingshuis, Westerlicht, verbouwd als tijdelijk onderkomen voor een nieuw project van de BlijfGroep. Oranjelicht. Voorheen werd je als slachtoffer dubbel gestraft: in allerijl huis en haard verlaten én onderduiken terwijl je agressor vrij rondloopt en overal heen kan. In Obamaland hebben ze in die sector op een gegeven moment besloten om van het geheime adres af te stappen en met succes. Door middel van een effectief beleid en dito 24×7 bewaking is het niet meer nodig om de opgevangen cliënten als veroordeelden van de buitenwereld af te sluiten. Een inmiddels beproefd concept dat geadopteerd is door de BlijfGroep.

 

Met man en macht en veel vrijwilligerswerk is het klassieke pand met stoffige inrichting veranderd in een geweldige opvanglokatie. Een receptie met bewaking, spreek- en behandelkamers, woonunits en speelruimtes voor kinderen en tieners. Samen met mijn collega Bart was ik naar de officiële opening gegaan van het pand, waar ik zelf ook nog op een zaterdag heb staan schilderen. We vielen midden in een aantal speeches waarbij de sponsoren met gulle gebaren op uitvergrootte cheques elkaar met dikke knipogen aan het aftroeven waren. Mooie woorden voor een geslaagd project dat met veel huisvlijt en passie tot een behoorlijk resultaat heeft geleidt.

 

Afsluitend was er een 20-jarige die zelf “in het circuit” van de BlijfGroep heeft geleefd. Zij had als uitsmijter een levenslied geschreven dat ze ten gehore wilde brengen. Dan bekruipt mij een soort agressie die mij bij de voorrondes van “Hollands Next Contest Judge”, – een ideetje van uRuBuRu Productions Inc. waarmee ik naar John & Joop wil gaan als ultieme talentenjacht formule; want daar ontbreekt het altijd aan bij die programma’s, een competente jury – , de das om zouden doen. Bovendien is agressie in een opvanghuis nu juist het laatste waar ze op zitten te wachten. Met plaatsvervangende angst voor een afgang maar met gepast respect voor de artieste in spé bleef ik staan luisteren. En het trof me. Behoorlijk ook. Ik werd even in een paar minuten op rijm op mijn plek gezet. Een vocale dikke middelvinger voor mij en mijn vooroordelen.

 

En anders dan de cliënten van de BlijfGroep kon ik daarna weer prettig naar huis. Mijn eigen opvanghuis. Wat een groot goed is dat toch.

 

  

Meer weten over BlijfGroep of over huiselijk geweld? Kijk op BlijfGroep.nl

~

No Comments

I love it when a plan comes together…


2008
09.30

Posted in Achtegrond, Blog, MyLife, Nieuws | No Comments »

Als jongste telg uit een gezin met drie kinderen had hij altijd al het gevoel om tegen zijn twee broers op te moeten boksen. De oudste beschikt over een bijzonder helder intellect, de middelste is na een recalcitrante jeugd behoorlijk aan de weg aan het timmeren. En hij? Hij stippelde zijn eigen route uit. En nu lijkt het erop dat hij na wat zandpaden met de nodige obstakels een stuk ontgonnen gebied te hebben gevonden. Een nieuwe weg die hem misschien eindelijk het gevoel gaat geven dat in het spel van het opboksen de laatste bel heeft geklonken.

 

Mijn neef Daan (30) heb ik het over, die zich na de middelbare school via de vakschool Horeca en vele andere baantjes tot kredietadviseur wist te ontpoppen. Maar dat bleken slechts noodzakelijke stappen voor persoonlijke ontwikkeling en om in levensonderhoud te voorzien. In de geestlijke vrije uurtjes groef hij een tunnel naar buiten. Daarmee vond hij een weg naar zijn voorland, buiten de muren van het veilige, het bekende van vast dienstverband met pensioen en andere zekerheden. Hij vond een missie en daarmee een gat in de markt.

 

Het graven begon eigenlijk al bij het beoefenen van zijn vechtsport, Tai Ki Kenpo. Hij verdiepte zich in de leer achter de krijgskunst en was er door geboeid. Hij vond er zijn rust en balans die hij hard nodig had. Zijn niveau dreef hem tot voor de groep, waar hij van zijn leerlingen het nodige respect kreeg wat hij met gepaste trots meedroeg. Van de sport uit was er ook de nieuwsgierigheid voor de alternatieve geneeskunst met als uitloper aan deze tak het beroepsdiploma acupunctuur.

 

Daan is sociaal ingesteld en heeft gerechtigheid hoog in het vaandel. Het is daarom niet zo gek dat hij zich op zijn manier hard maakt voor de minder bedeelden. Een bewijs van dit socialistisch aspect is zeer duidelijk te zien in zijn actieve rol in de lokale SP. Toch is hij niet een standaard SP’er, voor zover dat in een hokje te plaatsen is. Nee, hij is bovenal zichzelf maar daarmee geen outcast van de maatschappij. Dit maakt dat hij een brug heeft weten te bouwen tussen sociale idealen en de doorsnee medemens waaronder ik mezelf schaar. Met als resultaat een grote kledingwinkel in een milieu verantwoord concept. “Where fashion meets fair”.

 

Afgelopen vrijdag was de opening van 260 vierkante meter aan mode, welke niet is gemaakt door kinderhandjes en waar de katoenboer een eerlijke afdracht voor vangt. Met gepaste trots werd dit project dat pas drie maanden geleden gestart is, door Daan en zijn energieke vrouw Dewi aan de genodigden gepresenteert. De winkel is gevuld met kleding die de doorsnee “ekomarkt outfit” – in mijn ogen tijdloze, stoffige en truttige kleding –  doet verbleken en volgens de laatste trends in elkaar gezet is. Bovendien wordt het makkelijk concurreren met populaire merken als G-Star, Diesel en Replay omdat de prijs een stuk lager ligt. Nieuwsgierig geworden naar het resultaat? Bekijk dan eens de collectie op de site of bekijk de foto’s die ik er vrijdag maakte.