Archive for the ‘Media’ Category

Frans bijt Hond


2010
07.28

Boer Frans is een tijd lang vast onderdeel geweest van het programma “Man bij Hond”. Frans heeft een wat achterhaalde kijk op het leven en dat is wel zo verfrissend in onze huidige gestroomlijnde samenleving waarin we elkaar na-apen, elkaar volgen als makke schapen en napraten als papagaaien. Frans niet. Frans houdt zich aan zijn eeuwenoude opvattingen en principes.

Een neef van Frans, Henkie, komt na jaren een ruzie bijleggen. Henk is een doorgewinterde drinker en is daardoor nog altijd de kwajongen die hij waarschijnlijk vroeger ook al was. Kijk naar de twee bijzonder episodes over twee bijzondere mensen. Als Jiskefet, maar dan uit het leven gegrepen.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Deel II

Get Microsoft Silverlight

Voor de Lenny fans


2010
07.28

“Debiele aliens”


2010
07.28

Deze man heeft een b(r)oertje dood aan graancirkeltheorieën. Al met al vat hij het nog luchtig op. (flash)

Ps. De voice-over is volgens mij de zoon van Chriet Titulaer. Chrietje voor familie en vrienden.

Godmiljaar!


2010
05.25

Absurde humor, ik ben er een groot liefhebber van. Waarschijnlijk omdat het aansluit bij mijn eigen logica en brainwaves die mijn brein soms als een soort tsunami overdonderen. Het is ook echt iets voor mannen, zo bleek uit een studie. Vrouwen hebben meestal geen grip op dit genre van vermaak, uitzonderingen daargelaten uiteraard.

Vroeger, heel vroeger, was er het niet alom gewaardeerde Jiskefet. En dan heb ik het over de periode vanaf “Debiteuren, Crediteuren“, toen het met de week populairder werd. De liefhebber weet waar ik het over heb. Maar ook “Little Britain“, “Not the nine o’clock news” en “Draadstaal” bijvoorbeeld. Al ligt die laatste dan wel weer goed bij “de vrouwtjes”. Wellicht heeft dat dan weer te maken met de universele toegankelijkheid van Jeroen van Koningsbrugge.

Tegenwoordig heb ik er een nieuwe held bij, Kabouter Wesley. Een kinderlijk getekend Belgisch stripfiguur welke al eens te zien was bij DWDD. De geestelijk vader van deze creatie is een heerlijke down-to-earth Belg die er niet vies van is om ongeschreven maar alom geaccepteerde fatsoensregels alsmede normen en waarden op een botte manier teniet te doen. Oorspronkelijk een onderdeel van de Vlaamse “Man bij Hond” serie is het elke aflevering weer heerlijk om te zien hoe deze kabouter mij weet te vermaken. Mocht je ‘m nog niet kennen, wacht niet langer en test je gevoel voor humor of constateer het gebrek hieraan op Youtube.

*UPDATE*

Omdat het vorige filmpje niet helemjaal in de smaak viel heb ik een andere geplaatst. Ja, uRuBuRu.NL luistert naar haar bezoekers. Alle twee.

iConspiracy


2010
04.21

Er zijn vele manieren om je product onder de aandacht te brengen, er zijn er slechts een paar die gratis én effectief zijn. Als je die combinatie weet te beheersen als marketingapparaat dan ben je natuurlijk ‘Koning Reclame’. De electronicaboer met een stuk fruit als logo beheerst dit tot in de puntjes. Zo bleek ook afgelopen week weer.

Het was breeduit in het nieuws, dé nieuwe iPhone (4G) was door “iemand” gevonden ergens in een café. Een website heeft die telefoon voor $5000,- van de vinder gekocht (dat is dan heling volgens mij, want je verkoopt immers andermans bezit), die hebben er vervolgens beeldmateriaal van gemaakt en via de eigen site wereldkundig gemaakt. En nu wil Apple het ding terug op last van me zus en me zo.

Het hele mediacircus er omheen was gestart nog voor de parade door de stad was getrokken. CNN, BBC, ABC News, Skynews maar ook de iets mindere nieuwsgoden zoals NOS en RTL, om nog maar te zwijgen over alle kranten en websites. Iedereen was er mee bezig. Op kantoor is het ook een dominant en wederkerend gespreksonderwerp. Zelfs thuis werd mij gevraagd of ik “het al gehoord had over de nieuwe iPhone”.

Hallo allemaal! Even op de rem nu. Terug naar de eerste berichtgeving (die vernam ik overigens op iphoneclub.nl). De telefoon was gevonden in een café, glad vergeten door degene die het ding er binnen had geloodst. Denk je nou echt dat buiten het zicht van dhr. Jobs (Steve, mijnheer het mannetje van Apple) dit product in de inmiddels iPhone-geile buitenwereld door iemand meegenomen zou worden naar een café om er vervolgens achteloos achtergelaten te worden? Denk je dat nou echt?

Ik zal wel weer alleen staan in mijn met achterdocht doorspekte standpunt in deze. Ik blijf erbij, het lijkt mij gewoon dé ultieme marketingstunt. Geheel geregisseerd vanuit het zonovergoten Cupertino - California is dit in scène gezet, tot en met de website die het ding kocht van de zogenaamde vinder. Waarom dure campagnes opzetten voor het aan de man brengen van je product, als het in één keer wereldnieuws kan zijn? Goedkoper en sneller kun je je product immers niet onder de aandacht van vele miljoenen wereldwijd krijgen.

En het ergste nu is dat ik met deze theorie over het hele gebeuren óók weer een bijdrage lever aan de keten van berichtgeving. Maar als ik mijn mening voor mezelf zou houden dan had ik net zo goed mijn blog niet hoeven te beginnen.

Nooit geschoten is….


2010
03.30

Zoals je wellicht weet mag ik graag foto’s maken. De laatste tijd kwam het er niet zo van, net als schrijven voor mijn website. Maar 19 maart jongstleden was ik één van de twee fotografen die vrijelijk op de spannende Battle of the Bands (Sugarfactory, Amsterdam) foto’s mocht maken. Vier amateurbands steden met elkaar voor de eer en een geldprijs, organisatie was in handen van  Unity4Love.

De foto’s zijn veelal gemaakt met mijn 50mm 1:1 1,8 wat het lastig maakt om composities te vinden, maar omdat ik er die avond met mijn neus bovenop stond kon dat juist prima. Heel veel lichteffecten die avond, overvloedig blauw en rood. Soms juist weer te weinig of juist net genoeg voor dat ene shot met tegenlicht. Erg leuk om te doen allemaal.

Wat ik op internet heb geplaatst zijn een aantal foto’s die ik nog extra heb bewerkt achteraf. Soms door ze krachtig zwart/wit te maken, soms juist door een kleur eruit te filteren of juist te overdrijven. De foto’s kun je hier bewonderen.

 

Heel creepy


2009
09.01

Het is nog niet zo heel lang geleden dat ik op zoek was naar een geschikt apparaat voor thuis om centraal mijn foto’s en MP3′s te hosten. Na wat zoeken kwam ik uit bij een NAS200 van Linksys. Omdat ik het ding niet kende ben ik eerst eens gaan zoeken naar documentatie van het apparaat om uit te vinden dat het voor mij een oplossing zou bieden. Waar ik op stuitte in mijn zoektocht, stuitte me ook zeer tegen de borst. Zo’n eng instructiefilmpje voor installatie was ik niet eerder tegengekomen in mijn leven.

Waarschijnlijk heeft men gedacht bij Linksys, we moeten het zo ontechnisch en zo laagdrempelig als mogelijk aan de buitenwereld vertellen. We moeten deze instructie zó aanbieden opdat iedereen denkt “Dat is eenvoudig zeg, dat kan ík zelfs“. En daar zijn ze in geslaagd. Meer dan dat. Ze zijn hun doel ver voorbij geschoten. Afgezien van het feit dat ik de presentatrice gewoonweg eng vind, met van die grote en iets te ver uit elkaar staande ogen, spreekt ze tot ons op een manier waarmee je een bejaarde met een zware vorm van dementie uit de buitencategorie nog niet eens zou toespreken.

Het gemaakte geluk dat ze uitstraalt omdat ze eindelijk in haar leven een apparaat heeft kunnen bedienen. Ik stel me zo voor dat ze zelf ontzettend trots was aan het einde van de dag. Eenmaal thuis bij haar moeder, want daar woont ze nog natuurlijk, vertelde ze vol trots hoe ze “Een computer, mama” – want dat dacht ze immers dat het was - in elkaar heeft gezet die dag. “Helemaal alleen mam! En volgende week mag ik een glas water verwarmen in een magnetron, is het niet fantastisch?!“.

Haar moeder kon de vreugde niet delen. Zij had de hoop op een leven zonder haar dochter al jaren geleden laten varen. Evenals de zoektocht naar een antwoord op de vraag waar ze heeft gefaald in opvoeding van haar hyperblije dochter. Wel was ze tot inzicht gekomen waarom manlief, na een overduidelijke keuze “Zij eruit, of ik!”, zonder morren zijn koffer heeft gepakt en met de noorderzon was vertrokken. Ze had daar en toen moeten besluiten mee te gaan en het meisje aan haar lot over te laten. Maar dat laatste restje moedergevoel had haar weerhouden dit echt te doen.

Recentelijk had ze nog zitten dagdromen, bij het openslaan van de krant waarin een artikel stond over een meisje dat elf jaar geleden ontvoerd was, waarom was haar dat niet overkomen. Maar meteen er achteraan de neerslachtige inval dat de ontvoerder in kwestie het meisje tien jaar en 364 dagen eerder alweer bij ouderlijk nest had teruggebracht, met nederige excuses voor de vergissing in een brief waarin respect voor de ouders die dit lot aanvaardden, in elke zin tot uiting kwam. Haar blakende gezondheid bood ook al geen uitzicht op een spoedig einde en meerdere pogingen om dan zelf het licht maar uit te doen hadden keer op keer een onforuinlijke wending genomen. Ze leefde immers nog altijd. Samen, met haar dochter van 41 die zichzelf zonodig aan de wereld moest tonen in een filmpje over een technisch apparaat. Wat had ze in haar vorig leven in ‘shemelsnaam gedaan om dit leven te moeten leiden lijden?

Ach, wellicht overdrijf ik een beetje. Bekijk en oordeel zelf even…

[http://www.youtube.com/watch?v=a2QHEuTuuKU]

Zet maar in je agenda


2009
08.26

Er is een makelaar actief in Alkmaar (Dapper of van Aalst) die óf paranormaal begaafd is en weet hoe lang objecten te koop zullen staan, danwel met bijzónder weinig vertrouwen in een door hem aangeboden object. Ik zou zeggen, zet het in je agenda die dag maar hou er rekening mee dat je vroeg de veren uit moet. Misschien krijg je wel een oliebol tijdens de bezichting die wel uit kan lopen tot een kwartier!

090826 Funda

Dit is het nieuws


2009
08.11

Het is duidelijk weer komkommertijd in nieuwsland. Het aantal berichten met een hoog gehalte opgeklopte lucht en non-informatie is in deze tijd van het jaar aanzienlijk te noemen. Overigens vind ik komkommertijd een achterhaalde uitdrukking, komkommers zijn stevig en het gehele jaar door te verkrijgen, terwijl de uitdrukking een periode van slapte met tijdelijk karakter duidt. Ik zou het dan eerder Hollandsche nieuwe tijd of  Beaujoulais tijd, noemen. Of een andere term die aan vergankelijkheid onderhevig is. Noem het liever Jolingtijd, genoemd naar de commerciële televisienar die via de helaas onvergetelijke liederen “Ticket to the tropics” en “Shangrila”, keer op keer z’n biggetjesroze gebleekte ster in het afvoerputje van de nederlandse televisieproducties weet te draaien. Overigens zou je bij deze zojuist genoemde lichaamsopening ook weer een bijzonder plaatje kunnen visualiseren die de term komkommertijd weer volledig in ere zou herstellen.

Jolingtijd dus. Ook op de redactie van uRuBuRu.nl zijn we er nu door getroffen. Zo pikte wij een bericht op van de nieuwstelex dat “Mensen met rood haar zijn relatief vaak geneigd om een bezoek aan de tandarts te vermijden“. Het bericht, dat vast terug te vinden zal zijn in een nieuwe editie  Triviantkaartjes onder de categorie Trivia, roept meer vragen op dan dat het antwoorden genereert. Antwoorden waarnaar wij niet eens naar op zoek waren. Zoals: wat is de verhouding mannen en vrouwen onder de ondervraagden? Wat vult naast rood de top drie van haarkleuren die de tandarts eerder mijden? Zit mijn haarkleur daar dan bij zodat ik me daarop kan beroepen als ik naar de tandarts moet? Gaat het om “natural reds” of zijn kleurspoelingen ook meegeteld en zo ja, welke kleurvarianten vallen dan nog in de kleur rood en welke niet? Kortom, vragen die ieder ander weldenkend mens zou stellen, toch?

Qua Jolingtijd gehalte wordt het nog zotter. Het onderzoek is gedaan door Cleveland Clinic en staat gepubliceerd in de Journal of American Dental Association. Klinkt in ieder geval serieus. Het onderzoek is in Cleveland gehouden (een totáál andere maatschappij dan onze Nederlandse) onder maar liefst 144 mensen, waarvan 67 roodharig. Dus, van de 144 ondervraagden in Cleveland of all places, hadden er 67 rood haar en die 67 zijn RELATIEF VAAK GENEIGD EEN TANDARTS TE MIJDEN!!!

Nou. Daar zal ter ere van de uitslag toch wel even een heerlijke fles champagne voor opengetrokken zijn.

Wij vermoeden dat de marketingafdeling van de Cleveland Clinic gedacht heeft “what to do with cucombertime?“. – Daar is namelijk de doorbraak van “onze” Gerard nooit echt van de grond gekomen -. In tijden van nieuwsdroogte worden niemendalletjes al snel galajurken en wanneer je dat handig aanpakt kom je gratis via openbare kanalen in de hoofden van mensen terecht. Dus je onderzoekt iets totáál nutteloos, stuurt het naar verschillende redacties en gaat wachten tot de droogte zo erg is dat jouw lullige onderzoekje als wereldster ontvangen wordt. Gratis reclame dus. En het wordt vaker toegepast dan je denkt, ook in Nederland. Als je er op gaat letten zul je zien dat het heel vaak zo werkt. We worden steeds subtieler geïndoctrineerd door dit soort vormen van reclame. Psychologie wordt steeds meer toegepast in de marketing.

Dit heeft tot gevolg dat de psychologie een vrije-markt val maakt. Marketing betaald immers beter dan patiënt behandelingen, hierdoor wordt de psychologie steeds commerciëler, psychologen die mensen willen helpen worden steeds schaarser, met als gevolg dat er steeds meer mensen in geestelijke nood zullen geraken, waarmee de wereld gekker en gekker wordt. En het ergste is nog dat de mensen die eigenlijk nú al rijp zijn voor professionele geestelijke ondersteuning dus gewoon vrij rond blijven lopen. Ergo: voorlopig zijn we nog niet af van Gerard ‘bling-bling songfestival relnicht’ Joling door verregaande vercommercialisering van de gezondheidszorg. Of draaf ik nu door?

Wat een mannetje!


2009
03.08

Als vader zit ik graag te kijken naar onze zoon, hoe hij doet, wat hij zegt. En daarbij vraag ik me wel eens af wat er van hem zal worden als ie de twintig is gepasseerd. Zelf is hij er nog niet uit, zo blijkt uit de nogal uit elkaar liggende antwoorden die hij geeft op de vraag wat hij zou willen worden. Dat verschilt van piloot, nogal een pikant beroep sinds een week of twee, tot teletubbie en alles wat er tussen ligt. Enige haast is geboden want hij is immers al drie jaren oud.

Misschien moet ie geen teletubbie worden, maar wel iets bij de televisie gaan doen. Er is weinig concurrentie in televisieland, als je tenminste kijkt naar waarmee geconcurreerd wordt. Dit beperkt zich tot doe-het-zelf programma’s, bouw en verbouwprogramma’s, dating shows (tegenwoordig ook in een gezellige cross-over met bouw en verbouwprogramma’s), programma’s over eten of het bereiden ervan (tegenwoordig ook in een gezellige cross-over met dating shows), herhalingen (en herhalingen dáár weer van) en reportageprogramma’s waarbij zekere mate van subjectiviteit net zo zeldzaam is als zand in de woestijn. O ja, ik vergeet nog de feitjesrace tussen journaals, getuige de vliegtuigramp afgelopen 25 februari.

De hype rond het televisieprogramma van de Frogertjes was een typisch voorbeeld van tendensjournalistiek. Los van het gegeven dat het goed is om aan de zelfkant van het leven aandacht te schenken is het natuurlijk van de zotten dat er in onze maatschappij überhaupt, veelal door vrijwilligers gerunde, gaarkeukens nodig zijn voor gezinnen die wel willen maar niet kunnen overleven in deze consumptiemaatschappij. En het liquide middelen voor steun aan deze groep mensen is er gewoon hoor.

Zo is er de 4 miljard (ik zal het even uitschrijven, dan besef je misschien meer hoeveel dat is: 4.000.000.000 euro) die gereserveerd is voor nieuwe gevechtsvliegtuigen, de JSF. Uit onderzoek is gebebleken dat de huidige favoriet van “onze mannen”, de F-16, kan worden voorzien van een upgrade – spoilertje hier, stinger met radarshield daar en misschien wel Xenon verlichting – waardoor aanschaf van nieuwe toestellen voorlopig niet nodig is. Stel dat de kosten slechts een kwart van nieuwe toestellen bedraagt, dan hebben we 3.000.000.000 (3 miljard dus) over voor steun aan onze medemens in barre tijden. Maar nee, politici buitelen over elkaar heen om te mogen bepalen welk toestel het moet worden alsof het om hun eigen leaseauto gaat.

Mij maakt het niet uit wat onze driejarige spruit uiteindelijk gaat worden, ik zal hem in alles steunen. Zelfs als hij de politiek in wil. Al was het maar om over zeventien jaar schoon schip te kunnen maken na twee kabinetten Wilders, die nu volgens de peilingen 27 zetels zou hebben. HALLO NEDERLAND, WAKKER WORDEN!