Als jongste telg uit een gezin met drie kinderen had hij altijd al het gevoel om tegen zijn twee broers op te moeten boksen. De oudste beschikt over een bijzonder helder intellect, de middelste is na een recalcitrante jeugd behoorlijk aan de weg aan het timmeren. En hij? Hij stippelde zijn eigen route uit. En nu lijkt het erop dat hij na wat zandpaden met de nodige obstakels een stuk ontgonnen gebied te hebben gevonden. Een nieuwe weg die hem misschien eindelijk het gevoel gaat geven dat in het spel van het opboksen de laatste bel heeft geklonken.
Mijn neef Daan (30) heb ik het over, die zich na de middelbare school via de vakschool Horeca en vele andere baantjes tot kredietadviseur wist te ontpoppen. Maar dat bleken slechts noodzakelijke stappen voor persoonlijke ontwikkeling en om in levensonderhoud te voorzien. In de geestlijke vrije uurtjes groef hij een tunnel naar buiten. Daarmee vond hij een weg naar zijn voorland, buiten de muren van het veilige, het bekende van vast dienstverband met pensioen en andere zekerheden. Hij vond een missie en daarmee een gat in de markt.
Het graven begon eigenlijk al bij het beoefenen van zijn vechtsport, Tai Ki Kenpo. Hij verdiepte zich in de leer achter de krijgskunst en was er door geboeid. Hij vond er zijn rust en balans die hij hard nodig had. Zijn niveau dreef hem tot voor de groep, waar hij van zijn leerlingen het nodige respect kreeg wat hij met gepaste trots meedroeg. Van de sport uit was er ook de nieuwsgierigheid voor de alternatieve geneeskunst met als uitloper aan deze tak het beroepsdiploma acupunctuur.
Daan is sociaal ingesteld en heeft gerechtigheid hoog in het vaandel. Het is daarom niet zo gek dat hij zich op zijn manier hard maakt voor de minder bedeelden. Een bewijs van dit socialistisch aspect is zeer duidelijk te zien in zijn actieve rol in de lokale SP. Toch is hij niet een standaard SP’er, voor zover dat in een hokje te plaatsen is. Nee, hij is bovenal zichzelf maar daarmee geen outcast van de maatschappij. Dit maakt dat hij een brug heeft weten te bouwen tussen sociale idealen en de doorsnee medemens waaronder ik mezelf schaar. Met als resultaat een grote kledingwinkel in een milieu verantwoord concept. “Where fashion meets fair”.
Afgelopen vrijdag was de opening van 260 vierkante meter aan mode, welke niet is gemaakt door kinderhandjes en waar de katoenboer een eerlijke afdracht voor vangt. Met gepaste trots werd dit project dat pas drie maanden geleden gestart is, door Daan en zijn energieke vrouw Dewi aan de genodigden gepresenteert. De winkel is gevuld met kleding die de doorsnee “ekomarkt outfit” – in mijn ogen tijdloze, stoffige en truttige kleding – doet verbleken en volgens de laatste trends in elkaar gezet is. Bovendien wordt het makkelijk concurreren met populaire merken als G-Star, Diesel en Replay omdat de prijs een stuk lager ligt. Nieuwsgierig geworden naar het resultaat? Bekijk dan eens de collectie op de site of bekijk de foto’s die ik er vrijdag maakte.
