Weet goed wat je met je oude pc’tje doet. Ik kom het in mijn werk vaak tegen. Oude pc’s die na een paar jaar zijn afgeschreven maar het eigenlijk nog prima doen, verschepen naar landen waar men het minder heeft. Zo leveren wij een bijdrage aan de ontwikkeling van een land. Er is immers niets mis met een pc van drie jaar oud en elke kartonnen doos met stroom is na installatie bij de lokale Funda site behoorlijk in waarde gestegen. En we geven niet alleen, we krijgen er soms ook wat voor terug.
Het begon jaren geleden al. De oude stadsbussen, die grote joekels die jarenlang de steden en het stadsbeeld hebben vervuild, werden na 25 jaar verscheept naar “donker Afrika“. Op zich natuurlijk heel goed, want als er ergens grote afstanden overbrugd moeten worden is het dáár wel. Bijkomend voordeel is natuurlijk dat we hier met die dingen, op een enkele perfect gerestaureerde olditmer na, niet meer mogen rijden wegens milieu maatregelen. Strenge regels waaraan een voertuig moet voldoen, emissiewaarden of iets als APK kent men er niet. Oude auto’s stinken als de hel en ik vind het in retrospect een wonder dat we die jaren van luchtvervuiling hebben kunnen overleven. Nog een voordeel: we hoeven de oudjes niet volgens onze strenge normen te demonteren. Nee, zo’n voertuig wordt met kokostouw en buffelleer jaren lang bij elkaar gehouden tot ook dat niet meer helpt. Gevolg is dat het continent nu een soort autokerkhof aan het worden is. “Hun probleem toch?”
Hetzelfde geldt natuurlijk voor onze afgeschreven computers. De beelden van vuilnisbelten in derde wereldlanden waar hele gezinnen wonen, de “Prachtwijken” van de Indiase minister Vogelaar als het ware, is de plek waar kinderen zware metalen bij elkaar scharrelen om eten te kunnen kopen om uiteindelijk wel tien of twaalf jaar oud te worden. Je avondeten regelen met de behulp van een pc krijgt zo een heel andere betekenis. We kennen ze maar al te goed maar we zien het niet meer. Wij consumeren ons suf en zij zitten met de bende. Derde wereldlanden zijn onze vuilnisbelt.
Gelukkig is er ook een groep mensen in die verre landen die er anders mee om kan gaan. Die inderdaad de meerwaarde van onze goederen inziet en de medemens aldaar er mee om leert gaan. Zo zijn ze in staat om onderling snelle communicatie te voeren dankzij jouw en mijn afgeschreven computertje wat handig is bij besluitvorming; “vandaag of morgen ?“. En bij hen komt het niet aan op een minuutje minder opstarttijd of nog “vettere” graphics voor games. Ze zijn allang blij met onze sponsering om dat wat hen serieus bezig houdt in hun eigen ontwikkeling te volbrengen. En zo kan het, dat wanneer je in je chique Javaanse hotel een broodje Bombay besteld niet alleen je smaakpapillen maar de hele omgeving in vuur en vlam zet.
In beslag genomen goederen bij inval Taliban in Pakistan
Dus denk de volgende keer bij die aanbieding van de plaatselijke pc boer even goed na of je pc écht wel aan vervanging toe is. Dat je je deze keer niet laat gek maken door de aankoop van de buurman. Onze terreurvrienden houden met ons afval hun eigen netwerk in stand. Verbeter de wereld, terroriseer jezelf.
