Ondanks het feit dat ik weet dat ik een kleine maar trouwe lezersschare heb, is dat niet het medicijn om maar eens lekker te gaan zitten schrijven. Ik heb het druk, heel druk de laatste tijd, vooral in mijn hoofd. Schrijven helpt dan meestal prima, maar deze keer heb ik eigenlijk zoveel te schrijven dat het er maar niet lekker uitkomt. Alhoewel dit wat ik nu schrijf toch weer redelijk vloeiend uit het toetsenbord is getikt.
Er valt ook zoveel te schrijven, er gebeurt zoveel. Onze jongste die ik veelvuldig en intensief waarneem die probeert te kruipen met zeven maanden. Of de gebroken nachten omdat deze kleine nachtbraker nog steeds niet doorslaapt. Een cursus studiotechniek (fotografie) bij Frank Doorhof die ik 4 oktober meemaakte, ook zeker de moeite waard om over te berichten. De foto’s die ik en Allie gisteren nog maakten tijdens een wandeling door het Bergense bos, de DoorStartBank en het naderende ravijn, mijn nieuwe iphone, m’n nieuwe lease auto en andere zaken waar ik een beleving bij heb.
Maar het komt er niet uit. Want naast al die waarnemingen die mijn hersenen in gang zetten tot meningsvorming die ik normaal dan fijntjes naar buiten zou brengen worden ook geteisterd door zakelijk gerelateerde gedachtes en ontwikkelingen. Met als resultaat dat ik bijvoorbeeld op een verjaardag en andere sociale gelegheden eigenlijk bar weinig in de pap brokkel. Ik berust hier in, want om daar vervolgens nog over te gaan zitten piekeren, daar pieker ik niet over. Dus tot die tijd moeten jullie het even doen met mijn brein dat aan zijn conditie zal moeten werken.
Wat heb je dat toch weer fijn en prettig leesbaar omschreven.
Maar volgens mij heb je toch een hart onder de gevoegelijke riem nodig.
Piekeren helpt niet, stress en drukte ook niet.
Beestjes in je hooft, allemaal beestjes? Die helpen ook niet of je moet er een liedje over schrijven.
Tip 2. Schrijf eens wat voor jezelf. Lekker egocentrisch met een goede CD op de achtergrond een krabbel van 10 minuten. En dan NIET publiceren. Stop het in je portemonnee, hang het boven je bed. Lees het voor aan je kleine. Wie weet wat voor moois er ontspringt.
Of pak een fijn boek. Dat helpt je er vast doorheen.
Voor je het weet schrijft iemand een reactie op je blog waardoor je op eens inspiratie krijgt.
Laat je niet gek maken,
suc6!
Wie vraagt om mooie tekst, als de volledige levensvreugde blijkt uit zijn meest recente foto? Prach-tig. Echt, volledig gemeend.
Dank voor de tip en oppepper IQ!
Dank ook chantal voor het compliment over de foto. Het is voor een fotograaf dankbaar werken met mooie mensen.